Kapat
Menü

Mecnun Leyla için çölleri aştı, Ondan beter oldu benim hallarım. Ağustosta üzerine çığ düştü, Viran oldu has bahçemde güllerim. Hasret mapus etti beni yurdumda, Mutlu günler hayal oldu ardımda, Kerem gibi sevdam da çok derdim de, Harmanlarda savruluyor küllerim. Toprak oldum ayaklarda ezildim, Şiir oldum hece hece yazıldım, Yaz ayında Okumaya Devam Et

Diyemem derdimi yada, yarana, Bu dert beni yiyip bitirse bile. Lokman hekim olsa kar etmez bana, Dost eliyle merhem getirse bile. Tükenmez çiledir sevda acısı, Gece gündüz inler dinmez sancısı, Kalbimin neşesi; gönlüm incisi, Darılmam ömrümü yitirse bile. Değer mi zülfüne dünyanın malı? Sevene haramdır ellerin balı, O yar sarayımın Okumaya Devam Et

Dünya dedikleri garip diyarın, Baharı bir başka; güzü bir başka. Eşref-i mahlûkat denen insanın, Duruşu bir başka; özü bir başka. Dost dostuna kırgın olmaz; küs olmaz, Gâfillerde sevda olmaz; yas olmaz, Âriflerin yüreğinde pas olmaz, Sükûtu bir başka; sözü bir başka. Garip’im gönlümü sevdaya salan, Bir tek gülüşüyle kalbimi çalan, Okumaya Devam Et

Gel ey gönül; sarıl nazlı canana, Sana ondan başka yar bulamazsın. Pervane misali dön yana yana, Sen başka güzele yar olamazsın. Yaban bahçasında açan gül olma, Benim diye her güzele kul olma, Varıpda firkatın kapısın çalma, Ağlarsın ömrünce hiç gülemezsin. Elin balı olsa; sana zehirdir, Sevda dedikleri; bilinmez sırdır, Yarsız Okumaya Devam Et