• Şiirlerim

    İncinmesin

    Koru kardeş doğayı; çiçekler incinmesin. Üstüne basıp geçme; Böcekler incinmesin. Oksijen verir bize, Ağaç, çiçek ve yaprak. Bizlere emanettir; Bu deniz ve bu toprak. Temiz bir dünya bırak; Sonraki nesillere. Döndürme şu dünyayı; Susuz, kızgın çöllere. Oksijensiz yaşamaz, Ne insan ne de hayvan. Doğaya hayat verir; Ağaç, çiçek, ve orman.

  • Şiirlerim

    Cinas Şiirler

    Yaz yarim, Gülüşleri yaz yârim. Ben sana nağme yazdım, Sen de bana yaz yârim. — Gül dedi, Ağlama yar gül dedi. Ben Yâre bülbül dedim, O da bana gül dedi. —- El oldu, Sevdiklerim el oldu. Tam hayata küsmüşken, Yârdan bana el oldu. —- Edası var, O yârin edası var. Mecnun’a Leyla varsa, Garip’in Eda’sı var. —- Yare kaldı, Yürekte yare kaldı, Bir tek umudum vardı, O da o yâre kaldı. —- Ay gibi, Yârsız günüm ay gibi. Öyle bir güzel sevdim, Gül cemâli ay gibi. —- Dolaşır, Yar zülüfün dolaşır. Bu gönül mecnun olmuş, Susuz çölde dolaşır. —- Aşk sızlar, Yüreğimde aşk sızlar. Bu Gârip’in halinden, Nerden bilsin aşksızlar.…

  • Şiirlerim

    İnsanoğlu

    bu yol cehenneme gider uyan insanoğlu uyan yaşadığın hayat biter uyan insanoğlu uyan temiz yüzler karelenmiş yürekleri parelenmiş sevgi saygı yarelenmiş uyan insanoğlu uyan fitne fesat sardı bizi gönlümüze saldı sızı yarabbim gör halımızı uyan insanoğlu uyan bil ki dünya kalmaz sana zulüm etme hiçbir cana sarılalım kana kana uyan insanoğlu uyan eğil sende hakka eğil gittiğin yol gerçek değil başkasına verme meyil uyan insanoğlu uyan hep sevelim sevilelim hakikat budur bilelim gelin hak diye ölelim uyan insanoğlu uyan rasullahı örnek alıp ona candan aşık olup hain nefisten kurtulup uyan insanoğlu uyan garip söyler gerçek sözü gönlü buruk gülmez yüzü yüreğinde Hakkın izi uyan insanoğlu uyan

  • Şiirlerim

    Kurt Kapar

    Yine böyle döner bu zalım devran, Sıladan ayrılan kuşu kurt kapar. Aşığın derdine bulunmaz derman, O yari gördüğü düşü kurt kapar. Yüce dağlar başı duman bürünür, Evvel dostun olan düşman görünür, Fakir yoksul ara yerde sürünür, Bulduğu bir lokma aşı kurt kapar. Ömründe bir defa gülmez garibim, Bir gün rahat nedir bilmez garibim, Çilesi dolmadan ölmez garibim, Ölse mezarında taşı kurt kapar.

  • Şiirlerim

    Uyan İnsanoğlu

    Ecel gelip defterini dürmeden, Uyan insanoğlu; gafletten uyan. Dünyadan ayrılık çanı vurmadan, Uyan insanoğlu; gafletten uyan. Gönlünü arındır nefretten, kinden, İbret al tarihten, bilimden, fenden, Allah emaneti almadan senden, Uyan insanoğlu; gafletten uyan. Mermiler gül olsun; silahlar kalem, Uyan da nurlansın şu koca âlem, Garip’ten gönüller dolusu selâm, Uyan insanoğlu; gafletten uyan.

  • Şiirlerim

    Belli Değil

    Kim kime dum duma olmuş bu alem, Düşman belli değil; dost belli değil. Tükenmiş mürekkep yazmıyor kalem, Hudut belli değil; hat belli değil. Yıkılmış haneler ocaklar batmış, Can canı değersiz bir pula satmış, Aslan yatağına çakallar yatmış, Tilki belli değil; post belli değil. Virane gönüller tarumar olmuş, Garip der kötülük bize yar olmuş, Zulüm başımıza hükümdar olmuş, Sultan belli değil; taht belli değil.

  • Şiirlerim

    Gardaş

    Biz kötü zamana kalmışız eyvah! Atabilir isen gel de at gardaş. Nasıl bir gaflete dalmışız eyvah! Yatabilir isen gel de yat gardaş. Müslümanım diyen insan horlanır, Anaların bağrı yanar korlanır, Zalim zulüm eder mazlum darlanır, Yetebilir isen gel de yet gardaş. Masiva perdesi inmiş gözlere, Zehirli fikirler girmiş özlere, Riyalar karışmış gerçek sözlere, Tutabilir isen gel de tut gardaş. Gönlü parelenmiş bu Gârip kulun, Ardına düşmüşüz karanlık yolun, Ekmeğine kan doğranır yoksulun, Yutabilir isen gel de yut gardaş.

  • Şiirlerim

    Emmi

    Kendi çöplüğünde öten horozlar, Şimdi her meydanda ötüyor emmi. Sahte gülücükler; yapmacık pozlar, İnsanlık battıkça batıyor emmi. Çıkarcı dostluklar vefadan yoksun, Ağlayana güler cefadan yoksun, Çalmadan oynayan sefadan yoksun, Durduk yere göbek atıyor emmi. Sevgiden saygıdan habersiz nesil, Kopyayı unuttuk nerede asıl? Yıkıldı töreler bozuldu usûl, Evlat atasına çatıyor emmi. Hakikât sustukça yalanlar gürler, Ruhumuzu sarmış pasaklar kirler, Halimizi gören eroğlu erler, Mezarında matem tutuyor emmi. İnsanın insana saygısı bitmiş, Gönüller kararmış duygusu yitmiş, Kiminin fakirlik canına yetmiş, Kimisine rahat batıyor emmi. Cehaletin adı uygarlık olmuş, Umutların gonca gülleri solmuş, Garip’im insanlık sınıfta kalmış, Boş boşuna caka satıyor emmi.

  • Şiirlerim

    Ağabey

    Bu aşkın elinden harabe ömrüm, Rüzgarlarda savruluyor; ağabey. Ne sözüm geçer gönüle; ne hükmüm, Can bedenden ayrılıyor; ağabey. Deli gönül yari görür her düşde, Sevdası tütüyor dumanlı başda, Tutuşur yüreğim sanki ateşde, Alev alev kavruluyor; ağabey. Mecnun gibi Leyla’sını arayan, Kerem gibi yar yoluna eriyen, Yıllar yılı hasret ile çürüyen, Garip çınar devriliyor; ağabey.

  • Şiirlerim

    Allah’ım 2

    Hikmetinden sual olunmaz amma, Dünya kerbelaya döndü; Allah’ım. Kördüğüm insanlık sanki muamma, Kullar para pula kandı; Allah’ım. Beyhude yerlerde ömrü tükettik, Helâl rıskımıza haramı kattık, Zalim olanları baş tacı ettik Mazlum çıra gibi yandı; Allah’ım. Garip’im anmadık adını bir an, Maddiyata düştü gönüller viran, Kalmadı gönülden bir selam veren, Günahlar omuza bindi; Allah’ım   Hikmetinden sual olunmaz amma, Dünya kerbelaya döndü; Allah’ım. Kördüğüm insanlık sanki muamma, Kullar para pula kandı; Allah’ım. Beyhude yerlerde ömrü tükettik, Helâl rıskımıza haramı kattık, Zalim olanları baş tacı ettik Mazlum çıra gibi yandı; Allah’ım. Garip’im anmadık adını bir an, Maddiyata düştü gönüller viran, Kalmadı gönülden bir selam veren, Günahlar omuza bindi; Allah’ım