Kapat
Menü

Yar adıyla başlayayım sözüme,
Gülsüz bağda bülbül ötmez; kurbanım.
Sözü önce söyleyeyim özüme,
Yoksa kalpden kalbe gitmez; kurbanım.

Sen senin olmazsan; dertlerin biter,
Varını, yoğunu mürşidine ver,
Ustanın elinde kütük ol; yeter,
Teslim olan zarar etmez; kurbanım.

Güvenme kendine; ben oldum diye,
Pişenler, “hamım.” der; bir düşün niye,
Tövbe lazım; ettiğimiz tövbeye,
Bir tövbeyle bu iş bitmez; kurbanım.

İltifat beklemek; kırılmak nedir?
O kapıdan kovsa; sen bacadan gir.
Ha sevmiş, ha dövmüş; ikisi de bir.
Sevmese kaşını çatmaz ; kurbanım.

Çalış, nasibin al; dünyadan yana,
Ama sanma dünya yar olur sana,
Ahiret parası lazım insana,
Güneş hep batıdan batmaz; kurbanım.

Hizmet yoksa, himmet olmaz; bu kesin,
Hem hizmet nimetdir; böyle bilesin,
Gayret et, gönle gir; “benimdir.” desin,
Sultan kölesini atmaz; kurbanım.

Yap dediğini yap; emrine göre,
“Bu iş bensiz olmaz.” deme boş yere,
O eli tutmuşsa insan; bir kere,
Nefsini hesaba katmaz; kurbanım.

Cahiller ağzını açınca; “ben.” der,
“Ben.” deyip yol alan var mı hiç? göster,
Eli hep güzel gör; kendini hep yer,
Tezek su dibine batmaz; kurbanım.

Günahtı, sevaptı; bunlar boş hesap,
Her neyi yaparsan; Allah için yap,
Avamın işidir; bu hesap kitap,
Aşıklar kar zarar gütmez; kurbanım.

Dua kabûl; niye sıddıkın ahı?
Ne dedi Hızır’a? Nakş-ı bend şahı,
Hatırla, idrak et; anla bu rahı,
“Ben sadıkım.” demek yetmez; kurbanım.

Sadakat, ne derse “doğru.” demekmiş,
Onsuz doğrulara; “eğri.” demekmiş,
Sadakat sıddıkın bağrı; demekmiş,
Ciğer yanar, duman tütmez; kurbanım.

Er olmak isteyen; serinden geçer,
Bir saki elinden; badeyi içer,
“Seç.” deseler; yarin zehrini seçer,
Ağyarın balını tatmaz; kurbanım.

Sözün özü; derdi minnet bil cana,
Yare can ver ki; can yar olsun sana,
Serdar isen; serini koy meydana,
Kurbanlara bıçak tutmaz; kurbanım.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir