Kapat
Menü

Yaz yarim, Gülüşleri yaz yârim. Ben sana nağme yazdım, Sen de bana yaz yârim. — Gül dedi, Ağlama yar gül dedi. Ben Yâre bülbül dedim, O da bana gül dedi. —- El oldu, Sevdiklerim el oldu. Tam hayata küsmüşken, Yârdan bana el oldu. —- Edası var, O yârin edası var. Okumaya Devam Et

bu yol cehenneme gider uyan insanoğlu uyan yaşadığın hayat biter uyan insanoğlu uyan temiz yüzler karelenmiş yürekleri parelenmiş sevgi saygı yarelenmiş uyan insanoğlu uyan fitne fesat sardı bizi gönlümüze saldı sızı yarabbim gör halımızı uyan insanoğlu uyan bil ki dünya kalmaz sana zulüm etme hiçbir cana sarılalım kana kana uyan Okumaya Devam Et

Yine böyle döner bu zalım devran, Sıladan ayrılan kuşu kurt kapar. Aşığın derdine bulunmaz derman, O yari gördüğü düşü kurt kapar. Yüce dağlar başı duman bürünür, Evvel dostun olan düşman görünür, Fakir yoksul ara yerde sürünür, Bulduğu bir lokma aşı kurt kapar. Ömründe bir defa gülmez garibim, Bir gün rahat Okumaya Devam Et

Ecel gelip defterini dürmeden, Uyan insanoğlu; gafletten uyan. Dünyadan ayrılık çanı vurmadan, Uyan insanoğlu; gafletten uyan. Gönlünü arındır nefretten, kinden, İbret al tarihten, bilimden, fenden, Allah emaneti almadan senden, Uyan insanoğlu; gafletten uyan. Mermiler gül olsun; silahlar kalem, Uyan da nurlansın şu koca âlem, Garip’ten gönüller dolusu selâm, Uyan insanoğlu; Okumaya Devam Et

Kim kime dum duma olmuş bu alem, Düşman belli değil; dost belli değil. Tükenmiş mürekkep yazmıyor kalem, Hudut belli değil; hat belli değil. Yıkılmış haneler ocaklar batmış, Can canı değersiz bir pula satmış, Aslan yatağına çakallar yatmış, Tilki belli değil; post belli değil. Virane gönüller tarumar olmuş, Garip der kötülük Okumaya Devam Et