Kapat
Menü
ördek

Bir varmış, bir yokmuş; evvel zaman içinde, kalbur saman içinde. cinler cirit oynarken eski hamam içinde. Zamanın birinde, güzel bir nehrin kenarında tertemiz havası, muazzam doğasıyla çok güzel bir ülke varmış; bu ülkede yalnız ve yalnız ördekler yaşarmış. Bu güzel coğrafyada ördekler kendilerine bir krallık kurmuşlar; böylesi güzel ülkenin, adaletle Okumaya Devam Et

ne çileler çektim senin elinden bir kere yüzüme gülmedin dünya rezil ettin beni elin dilinden şu mecnun halımı bilmedin dünya düşürdün sevda denilen dikene sevgi tarlasına fitne ekene benim gibi el dilinden çekene acıyıp halını bilmedin dünya gariplere ne çileler çektirdin ağlayıpta boyunların büktürdün kimisine evi barkı yıktırdın sarıpda bağrına Okumaya Devam Et

İki bin on altı cuma günüydü, Milletine zehir saçtı hainler. O gün bu vatanın matem günüydü, Jetlerle tepeden geçti hainler. On beş temmus tarihime yazıldı, Onlarca şehide mezar kazıldı, Aktı sokaklara kanlar süzüldü, Zulüm sayfasını açtı hainler. Pensilvanya vermiş zulüm emrini, Rabbim kara etsin onun ömrünü, Kalem anlatamaz böyle zulümü, Okumaya Devam Et

hazan vurdu bu yıl bağım kurudu, gönül dağlarıma boran kar gelir. aşkın beni dertten derde sürüdü, her dem yüreğimden ahuzar gelir. arıyorum benliğimi yitirdim, her günümü hasretinle bitirdim, umudumu vuslatına yetirdim, gayrı bu ayrılık bana zor gelir. hâlden bilmezlere uğradı yolum, kırıldı ezelden kanadım; kolum, birgün güldürmedi verdi hep zulüm, Okumaya Devam Et

Koru kardeş doğayı; çiçekler incinmesin. Üstüne basıp geçme; Böcekler incinmesin. Oksijen verir bize, Ağaç, çiçek ve yaprak. Bizlere emanettir; Bu deniz ve bu toprak. Temiz bir dünya bırak; Sonraki nesillere. Döndürme şu dünyayı; Susuz, kızgın çöllere. Oksijensiz yaşamaz, Ne insan ne de hayvan. Doğaya hayat verir; Ağaç, çiçek, ve orman.

Yaz yarim, Gülüşleri yaz yârim. Ben sana nağme yazdım, Sen de bana yaz yârim. — Gül dedi, Ağlama yar gül dedi. Ben Yâre bülbül dedim, O da bana gül dedi. —- El oldu, Sevdiklerim el oldu. Tam hayata küsmüşken, Yârdan bana el oldu. —- Edası var, O yârin edası var. Okumaya Devam Et

bu yol cehenneme gider uyan insanoğlu uyan yaşadığın hayat biter uyan insanoğlu uyan temiz yüzler karelenmiş yürekleri parelenmiş sevgi saygı yarelenmiş uyan insanoğlu uyan fitne fesat sardı bizi gönlümüze saldı sızı yarabbim gör halımızı uyan insanoğlu uyan bil ki dünya kalmaz sana zulüm etme hiçbir cana sarılalım kana kana uyan Okumaya Devam Et

Yine böyle döner bu zalım devran, Sıladan ayrılan kuşu kurt kapar. Aşığın derdine bulunmaz derman, O yari gördüğü düşü kurt kapar. Yüce dağlar başı duman bürünür, Evvel dostun olan düşman görünür, Fakir yoksul ara yerde sürünür, Bulduğu bir lokma aşı kurt kapar. Ömründe bir defa gülmez garibim, Bir gün rahat Okumaya Devam Et

Ecel gelip defterini dürmeden, Uyan insanoğlu; gafletten uyan. Dünyadan ayrılık çanı vurmadan, Uyan insanoğlu; gafletten uyan. Gönlünü arındır nefretten, kinden, İbret al tarihten, bilimden, fenden, Allah emaneti almadan senden, Uyan insanoğlu; gafletten uyan. Mermiler gül olsun; silahlar kalem, Uyan da nurlansın şu koca âlem, Garip’ten gönüller dolusu selâm, Uyan insanoğlu; Okumaya Devam Et

Kim kime dum duma olmuş bu alem, Düşman belli değil; dost belli değil. Tükenmiş mürekkep yazmıyor kalem, Hudut belli değil; hat belli değil. Yıkılmış haneler ocaklar batmış, Can canı değersiz bir pula satmış, Aslan yatağına çakallar yatmış, Tilki belli değil; post belli değil. Virane gönüller tarumar olmuş, Garip der kötülük Okumaya Devam Et